คับแค้น

วันที่ แคบ ใจที่ขุ่น

คับแค้นใจ

อดทนไม่เพียงพอ

เมตตาไม่มีผล

คนคับแค้น

เรียนรู้จากการฟัง

เรามิใช่ผู้ควบคุมโลก
เราทำได้เท่าที่ทำได้
เป้าหมายมีประโยชน์เพียงมุ่งไป(Focus)
บรรลุหรือไม่แค่ทำไป

ชอบทั้งนิ้วกลม และใหญ่

ลองฟังบทสนทนาที่น่าเรียนรู้ เพื่อสร้างพลังให้ตนเอง
มีทั้งหมด 4 ช่วง





เรียนรู้ที่จะมีชีวิตอย่างเชื่อมั่น วางใจในชีวิต

ความกลัวอันนำพาไป

โลกอันความกลัวนำพาไปย่อมปกคลุมด้วยอำนาจแห่งความกลัว

แย่งชิงเพราะกลัวไม่มี  ปกป้องเพราะกลัวสูญเสีย ร่วมแย่งชิงเพราะกลัวไม่มี ร่วมปกป้องเพราะกลัวสูญเสีย

เอาเปรียลเพราะกลัวเสียเปรียบ ยอมเสียเปรียบบางคนเพราะกลัวไม่ได้เปรียบบางคน

ยอมสยบเพราะกลัวไม่ได้ทำ ทำบางอย่างเพราะกลัวไม่อาจรักษาอำนาจไว้

กำจัดบางคนเพราะกลัวบางคน กำจัดบางคนเพราะกลัวหลายคนเอาอย่าง

เอื้อบางคนเพราะกลัวไม่มีพวกพ้อง กีดกันบางคนเพราะกลัวมีศัตรู

ลงโทษเพราะกลัวไม่เชื่อฟัง ให้คุณเพราะกลัวไม่ภักดี

มากมายที่ความกลัวขับดันโลกไป

แย่งชิง ร่วมแย่งชิง ปกป้อง ร่วมปกป้อง เอาเปรียบ เสียเปรียบ กำจัด เอี้อ กีดกัน ลงโทษ ให้คุณ

มากมายที่ความกลัวนำพาไป

การกระทำเหล่านี้ ล้วนอ้างความดีเลวอันมนุษย์ให้ค่า เพราะกลัวความเลว กลัวความเลวที่มนุษย์ให้ความหมายในแต่ละเวลา

คนคนหนึ่งทำสิ่งหนึ่งในขณะหนึ่ง สังคมอันความกลัวพาไปยกย่อง

คนอีกอนหนึ่งทำสิ่งเดียวกัน ในอีกขณะหนึ่ง สังคมอันความกลัวด่าทอ

ความกลัวถูกขับดันดัวยความไม่รู้ ความไม่รู้เป็นคู่กับความกลัวเสมอ

โลกอันความกลัวนำพาไป เต็มไปด้วยผู้ดิ้นรนมากมาย ดิ้นรนอย่างขลาด ดิ้นรนอย่างกล้า เต็มใจ จำใจ

คนรู้จึงอาจหาญ ในโลกที่ความกลัวนำพาไป อาจหาญในความเงียบ

คนไม่รู้จึงก่นด่าความเงียบงัน ในโลกที่ความกลัวนำพาไป

ความกลัวทำให้ทางเลือกมีเพียงเงียบงัน ในโลกอันกำลังทำลายล้างสร้าง ความกลัวอันนำพาไป

ความเครียด : สิ่งที่ซ่อนตัวอยู่

เครียด หงุดหงิด ภาวะอันทนได้ยาก ปวดหัว ปวดท้อง เป็นอาการ

ปวดหัวเมื่อสู้ไม่ยอม ปวดท้องเมื่อถอยไม่สู้

ทุกอาการมีความกลัวอยู่ด้วยเสมอ ความกลัวซ่อนตัวอยู่มันมาพร้อมกับ

การปรุงแต่งยึดโยง ยึดโยงผูกมัดกับอดีตประสบการณืที่ผ่านมาแล้ว

ยึดโยงกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

ยึดโยง คิดปรุงแต่ง กลัว เครียด หงุดหงิด

ยึดโยงตั้งบนหลักการ ชอบ ชัง ฝังมาจากอดีตและหวังในอนาคต

ปราศจากชอบชัง ไร้การยึดโยง ไม่คิดปรุงแต่ง ไม่กลัว

จึงไม่เครียด และไม่หงุดหงิด

My life,my destiny,my way.

ผมจำความได้ ผมอยู่ในห้องเก็บของตั้งแต่เด็ก มีชีวิตต่อมาในโลกกว้าง ปัจจุบันผมอยู่ในห้องเก็บของ และจะอยู่จนวันสุดท้ายของชีวิต

(บันทึกต่อ 22 มิถุนายน 2566)

ห้องเก็บของในตอนอายุยังน้อยอายุประมาณ 10 ขวบ (ปี) เป็นห้องเก็บไม่มีประตูปิด มีแตียงพับแต่เปิดตั้งไว้ตลอดเวลา เราต้องกางมุ้งนอน ไม่มีไฟหัวเตียง มีไฟดวงเล็กๆ ไว้อ่านหนังสือ มีโต๊ะสำหรับเขียนหนังสือที่ใส่หนังสือ มีตู้เก็บของอยู่ด้านข้าง เวลาต้องการของคนอื่นเข้ามาค้นได้ทันที

ห้องเก็บของที่นอนในตอนอายุ 60 ปี เป็นห้องเก็บของที่เอาห้องนอนมาเก็บของ มีตู้ มีชั้นและมีของเก็บมามาย มีเตียงพับพับเก็บและกางยามนอน มีมุ้งลวด (ของเก็บจนล้นออกไปนอกห้อง) มีประตูเปิดปิด ยามกลางวันเปิดไว้ เมื่อนอนปิดไว้แต่ไม่ได้ลงกลอน เปิดได้ตลอดเวลา

 

Story of Stuff, The Critique - Lee Doren

คุณคิดอย่างไรบ้าง

คุณเห็นอะไรบ้าง

​
ในวันอันหนาว เย็นชื้น ไร้แสงแดด ไร้เสียงนกกา ผู้คน สรรพสัตว์ สงบ
พระผู้ใหญ่ฆ่าตัวตาย พระผู้ใหญ่มรณะภาพ พระผู้ใหญ่อีกองค์ถูกกล่าวหา ศาสนจักรไม่น่าเป็นที่พึ่ง
ตุ๊กตาลูกเทพ มาช่วย หินสี มาช่วย หินทิเบต มาช่วย จตุคามรามเทพ มาช่วย
ผู้บริหารความกลัว สร้างความกลัว โดยความกลัว เพื่อความกลัว
อากาศแปรปรวน จิตใจคนมั่นคง มั่นคงในความกลัว
เวลาผ่านไปอากาศก็เปลี่ยนแปร เปลี่ยนตามธรรมชาติ สภาพอากาศไม่เคยพึ่งอะไร มันเป็นของมันอย่างนั้นเอง
เวลาเปลี่ยนไป จิตใจแปรเปลี่ยน เปลี่ยนตามเหตุปัจจัย ภายนอกประกอบกับภายใน
ความน่ากลัวภายนอก ความไม่กลัวภายใน กล้าทั้งๆ ที่กลัว
ความน่ากลัวภายนอก ความกลัวภายใน ไม่กล้าทั้งๆ ที่กลัว
ภายนอกน่ากลัว ภายในกลัวบ้างไม่กลัวบ้าง สงบจิตแล้วพิจารณา
ในวันอันหนาว เย็นชื้น ไร้แสงแดด ไร้เสียงนกกา ไร้สรรพสำเนียง เงียบและกลัว มันน่ากลัว