วันศุกร์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2569

02-โอบกอดความเหงา

 การ์ด "โอบกอดความเหงา" (Embracing Solitude) (15 ใบ)
สีแนะนำ: สีฟ้าอ่อน หรือ สีน้ำเงินนวล (สื่อถึงความสงบและการยอมรับ)
🌙 หมวดที่ 1: การยอมรับและอนุญาต (Validation Cards)
เป้าหมาย: เพื่อบอกตัวเองว่าความเหงาไม่ใช่เรื่องผิด

    "การรู้สึกเหงาไม่ได้แปลว่าไม่มีใครรัก แต่มันคือสัญญาณว่าหัวใจกำลังต้องการการดูแล"
    "ฉันอนุญาตให้ตัวเองรู้สึกโดดเดี่ยวได้ในตอนนี้ โดยไม่จำเป็นต้องรีบผลักไสมันออกไป"
    "ความเหงาเป็นเพียงเมฆหมอกที่พัดผ่านมาครู่หนึ่ง แต่มันไม่ใช่ตัวตนทั้งหมดของฉัน"
    "ไม่เป็นไรเลยถ้าคืนนี้ฉันจะรู้สึกเปราะบาง เพราะความเข้มแข็งก็ต้องการการพักผ่อนเหมือนกัน"
...........................
แบบย่อ ...
    การรู้สึกเหงาไม่ใช่เรื่องผิด
    อนุญาตให้ตัวเองอ่อนแอบ้าง
    ความเหงาคือเมฆที่พัดมาแล้วก็ไป
    พักผ่อนกายใจในความเงียบ
...............................
🕯️ หมวดที่ 2: เปลี่ยนมุมมอง (Reframing Cards)
เป้าหมาย: เพื่อมองความโดดเดี่ยวในมุมใหม่ที่เป็นมิตรขึ้น
5. "ช่วงเวลาที่อยู่ลำพัง คือโอกาสดีที่สุดที่จะได้ทำความรู้จักกับเพื่อนที่ซื่อสัตย์ที่สุด... นั่นคือ 'ตัวฉันเอง'"
6. "ความเงียบในตอนนี้ ไม่ได้หมายถึงความว่างเปล่า แต่มันคือพื้นที่ให้ฉันได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดขึ้น"
7. "ตอนนี้ฉันไม่ได้ถูกทอดทิ้ง แต่ฉันกำลังใช้เวลาคุณภาพเพื่อ 'ชาร์จพลัง' ให้กับจิตวิญญาณ"
8. "ในโลกที่มีผู้คนมากมาย มีใครบางคนที่กำลังรู้สึกเหมือนฉันในตอนนี้... ฉันไม่ได้โดดเดี่ยวในการเดินทางนี้"
.............................................
แบบย่อ ...
    ฉันไม่ได้โดดเดี่ยวในการเดินทางนี้
    ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดขึ้น
    พื้นที่ว่างคือโอกาสชาร์จพลัง
    เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของตัวเอง
.........................................
🌱 หมวดที่ 3: กิจกรรมเล็กๆ เพื่อใจ (Small Action Cards)
เป้าหมาย: เพื่อดึงตัวเองออกจากความคิดลบด้วยการลงมือทำ
9. "ลองชงเครื่องดื่มอุ่นๆ สักแก้ว สัมผัสไออุ่นที่มือกุมไว้ แล้วขอบคุณร่างกายที่พาฉันผ่านวันนี้มาได้"
10. "หยิบสมุดขึ้นมา เขียนขอบคุณตัวเอง 3 อย่างที่ทำสำเร็จในวันนี้ แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม"
11. "กอดตัวเองให้แน่นๆ สัก 30 วินาที พร้อมหายใจเข้าลึกๆ บอกตัวเองว่า 'ฉันจะอยู่ข้างๆ เธอเสมอ'"
12. "เปิดเพลงที่ฟังแล้วรู้สึกปลอดภัย หรือดูหนังเรื่องโปรดที่ทำให้ยิ้มได้... อนุญาตให้ตัวเองมีความสุขเล็กๆ"
..................................................
แบบย่อ ...
    กอดตัวเองให้แน่นในวันนี้
    ความเงียบคือดนตรีของจิตวิญญาณ
    ไม่เป็นไรถ้าจะรู้สึกเปราะบาง
    ขอบคุณความโดดเดี่ยวที่สอนให้เข้มแข็ง
...................................................................
✨ หมวดที่ 4: คำยืนยันพลังบวก (Affirmation Cards)
เป้าหมาย: เพื่อสร้างความหวังและพลังใจ
13. "ฉันมีค่าพอที่จะได้รับความรัก และความรักนั้นเริ่มต้นได้ที่การรักตัวเองในตอนนี้"
14. "ความโดดเดี่ยวในวันนี้ กำลังบ่มเพาะความแข็งแกร่งให้ฉันในวันหน้า"
15. "พรุ่งนี้คือโอกาสใหม่ และโลกยังคงมีพื้นที่สวยงามรอให้ฉันออกไปสำรวจเสมอ"
..........................................................
แบบย่อ ...
    ฉันปลอดภัยในบ้านหลังนี้
    ความเหงาเป็นเพียงบทหนึ่งของชีวิต
    พรุ่งนี้ใจจะเบาสบายขึ้น
............................................................
💡 วิธีนำไปใช้งานชุดการ์ด"โอบกอดความเหงา" (Embracing Solitude) 

    จดลงกระดาษแข็ง: เขียนข้อความเหล่านี้ลงในการ์ดขนาดเล็ก พกติดกระเป๋าไว้หยิบอ่าน
    สุ่มหยิบวันละใบ: ในวันที่รู้สึกดิ่ง ลองสุ่มหยิบขึ้นมา 1 ใบ แล้วอ่านออกเสียงช้าๆ 3 รอบ
    วางไว้ในที่ที่เห็นชัด: แปะใบที่ชอบที่สุดไว้ที่เห็นง่าย(กระจกห้องน้ำ...หรือหน้าจอคอมพิวเตอร์) 

 

โอบกอดใจด้วยปัญญา 

01-อาบบ้าน

 คู่มือ"อาบบ้าน" (Home Bathing) 
คือการเปลี่ยนที่พักอาศัยให้เป็นพื้นที่แห่งการเยียวยา (Healing Space) คือการเปิดรับผัสสะทั้ง 5 (รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส) เพื่อดึงสติกลับมาอยู่กับปัจจุบัน ลดความวิตกกังวล และสร้างความภูมิใจในพื้นที่ของตนเอง สำหรับวัย 70-80 ปี :
🏡 ขั้นตอนกิจกรรม "อาบบ้าน" (Home Bathing Steps)
1. เตรียมกายเตรียมใจ (The Opening)

    ชุดสบาย: สวมเสื้อผ้าที่เคลื่อนไหวสะดวก ระบายอากาศดี
    ตัดการเชื่อมต่อ: ปิดทีวี ปิดเสียงโทรศัพท์มือถือ เพื่อให้ใจอยู่กับบ้านจริงๆ
    จุดเริ่มต้น: 
     สำรวจสถานที่ภายในบ้านมุุมที่มองเห็นได้รอบ เพื่อนั่ง/ยืน แล้วพึงจัดที่นั่ง/ยืน เตรียมเก้าอี้/จุดที่ยืน นั่ง/ยืนที่เตรียมไว้ หลับตาลง(ขณะยืนระวังการทรงตัวขณะหลับตา) หลับตาช้าๆ หายใจเข้าลึกๆ 3 ครั้ง บอกตัวเองว่า "ตอนนี้คือเวลาพักผ่อนของฉัน" หายใจเข้า...รู้ หายใจออก...สบาย หายใจเข้า...รู้ หายใจออก...สบาย

2. ท่องเที่ยวด้วยดวงตา (Visual Exploration)

    ค่อยๆ ลืมตา แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องเหมือนเพิ่งเคยเห็นครั้งแรก
    ภารกิจ: มองหา "ของรัก" 3 ชิ้น (เช่น รูปถ่าย แจกัน ของสะสม)
    การ์ดพลัง: นำ "การ์ดคำถามหมวดภูมิใจ" มาอ่าน แล้วมองของชิ้นนั้น พร้อมระลึกถึงความสุขที่เคยเกิดขึ้น

3. สัมผัสไออุ่น (Tactile Sensation)

    เดินช้าๆ ไปสัมผัสสิ่งของในบ้าน เช่น ลูบเนื้อไม้ของโต๊ะ สัมผัสความนุ่มของผ้าม่าน หรือสัมผัสใบไม้ของต้นไม้กระถางเล็กๆ
    ความรู้สึก: รับรู้ถึงอุณหภูมิและความสาก/นุ่มของพื้นผิว บอกตัวเองว่า "บ้านหลังนี้ปกป้องและดูแลฉันเสมอ"

4. สดับตรับฟัง (Sound Immersion)

    อยู่สงบนิ่งๆ แล้วเงี่ยหูฟังเสียงรอบตัว: เสียงลมพัดผ่านหน้าต่าง, เสียงเข็มนาฬิกาเดิน, หรือเสียงนกร้องนอกบ้าน
    เทคนิค: ไม่ต้องตัดสินว่าเสียงนั้นรบกวนหรือไม่ แค่รับรู้ว่า "มีเสียงนี้เกิดขึ้น"

5. สูดกลิ่นความสุข (Olfactory Connection)

    หา "กลิ่น" ที่คุ้นเคยในบ้าน เช่น กลิ่นแป้งที่ใช้ประจำ, กลิ่นชาอุ่นๆ หรือกลิ่นดอกไม้ในแจกัน
    ความหมาย: กลิ่นเหล่านี้เชื่อมโยงเรากับความทรงจำที่ดีและการมีอยู่ของปัจจุบัน

6. จดบันทึกและขอบคุณ (Gratitude Ritual)

    หยิบ "การ์ดพลัง" ที่เลือกมา 1 ใบ (เช่น "ขอบคุณ" หรือ "พอใจ")
    กล่าวขอบคุณบ้านที่ให้ที่พักพิง และขอบคุณตัวเองที่ดูแลบ้านและตัวเองมาอย่างดี

💡 อุปกรณ์เสริมสำหรับกิจกรรม "อาบบ้าน"

    มุมสีเขียว: จัดมุมต้นไม้เล็กๆ ในบ้านเพื่อให้มีบรรยากาศธรรมชาติ
    เครื่องหอม: สเปรย์ปรับอากาศกลิ่นอ่อนๆ หรือน้ำมันหอมระเหย (กลิ่นมะลิหรือลาเวนเดอร์จะช่วยให้ผ่อนคลาย)
    สมุดบันทึก: สำหรับให้ท่านเขียนหรือวาดรูปความรู้สึกหลังจบกิจกรรม

👵 ประโยชน์ต่อผู้ทำกิจกรรม

    ลดภาวะซึมเศร้า: การจดจ่อกับสิ่งที่สวยงามในบ้านช่วยลดการคิดวนเวียนเรื่องลบๆ
    เพิ่มความภูมิใจ: การทบทวนความทรงจำผ่านของในบ้านช่วยยืนยันคุณค่าของชีวิตที่ผ่านมา
    ความปลอดภัย: ทำได้บ่อยครั้งโดยไม่ต้องกังวลเรื่องการเดินทางหรืออุบัติเหตุภายนอก
.........................................................................................................................
"คู่มือสั้นๆ"  
"อาบบ้าน สุขใจในเรือนตน" เปลี่ยนบ้านให้เป็นสวนสวรรค์แห่งใจ ไม่ต้องเข้าป่า ก็หาความสงบได้... เริ่มต้นง่ายๆ ในบ้านแสนสุขของคุณ
สำหรับ: ผู้อยากเติมพลังใจในทุกวัน
[เนื้อหาด้านใน: 5 ขั้นตอนสำรวจสุข]
🌿 ขั้นที่ 1: เตรียมกาย (Relax)

    สวมชุดเก่งที่ใส่สบายที่สุด
    ปิดเสียงรบกวน (ทีวี/มือถือ)
    สำรวจสถานที่ภายในบ้านมุุมที่มองเห็นได้รอบ เพื่อนั่ง/ยืน นั่ง/ยืนที่เตรียมไว้ หลับตาลง(ขณะยืนระวังการทรงตัวขณะหลับตา) หลับตาช้าๆ หายใจเข้าออกลึกๆ 3 ครั้ง บอกตัวเองว่า "ตอนนี้คือเวลาพักผ่อนของฉัน" หายใจเข้า...รู้ หายใจออก...สบาย หายใจเข้า...รู้ หายใจออก...สบาย

👀 ขั้นที่ 2: เพลินตา (Visual)

    ค่อยๆ ลืมตา มองไปรอบๆ ห้องเหมือนนักเดินทาง
    มองหา: ของรักที่เห็นแล้วยิ้มได้ 
    นึกถึง: ความทรงจำดีๆ ที่ซ่อนอยู่ในของชิ้นนั้น

👋 ขั้นที่ 3: สัมผัสอุ่น (Touch)

    เดินช้าๆ หรือเอื้อมมือไปสัมผัสพื้นผิวรอบตัว
    ลองลูบเนื้อไม้ ความเย็นของกระเบื้อง หรือความนุ่มของหมอนอิง
    รู้สึก: รับรู้ถึงความปลอดภัยที่บ้านหลังนี้มอบให้คุณเสมอมา

👂 ขั้นที่ 4: สดับเสียง (Sound)

    นิ่งฟังเสียง "ความเงียบ" และเสียงรอบตัว
    เสียงนก, เสียงลม, หรือแม้แต่เสียงลมหายใจตัวเอง
    ปล่อยใจ: ปล่อยให้เสียงเหล่านั้นไหลผ่านไป ไม่ต้องคิดกังวลเรื่องใด

🍵 ขั้นที่ 5: ลิ้มรสและกลิ่น (Scent & Taste)

    จิบน้ำอุ่นหรือชาที่ชอบช้าๆ ให้ความอุ่นไหลลงคอ
    สูดกลิ่นแป้ง กลิ่นดอกไม้ หรือกลิ่นสะอาดของบ้าน
    ขอบคุณ: กล่าวในใจว่า "ขอบคุณนะที่ดูแลกันมาจนถึงวันนี้"
เคล็ดลับ
    เวลาที่แนะนำ: เช้าหลังตื่นนอน หรือบ่ายแก่ๆ ช่วงที่แดดอ่อนๆ
    ทำได้ทุกวัน: ไม่ต้องทำครบทุกขั้นตอนก็ได้ แค่เลือก 1 อย่างที่ทำแล้วใจฟู
    บันทึกสุข: หากต้องการบันทึก ลองจดคำสั้นๆ ไว้


โอบกอดใจด้วยปัญญา


โอบกอดใจด้วยปัญญา

 

 ชีวิตเป็นเรื่องของกายใจ ในยามที่ใช้วิตคือใช้ กายและใจ บางครั้งเราหลงลืม เพริดเพลิน ดื่มด่ำ พร่ำถึง สิ่งที่อยู่นอกกายและใจของเรา เราเพียงแต่มีชีวิตท่ามกลางสภาพแวดล้อม คน สถานที่ กฎ ระเบียบ สังคม เศรษฐกิจ การเมือง ฯลฯ ... สิ่งแวดล้อมนี้จัดสร้างความสัมพันธ์ อันเป็นกรอบล ให้เราล่องลอย มีชีวิตอยู่ท่ามกลาง ระบบ ระเบียบ สัมพันธ์อันควบคุมกายและใจของเรา มีชีวิตเหมือนถูกจองจำให้ ระแวง ระวัง โดเดี่ยว ผูกมัดชักนำให้ ดีใจ เสียใจ สุข ทุกข์ ท่ามกลางธรรมดา ธรรมชาติของสังคม เบียดเบียนทำร้ายกันอันเป็นนิรัดร์
สุข ทุกข์ทั้งมวลเกิดขึ้นจากความสัมพันธ์ที่ยึดโยงเราเข้ากับสิ่งแวดล้อม ในเวลาที่เคลื่อนไป กรอบ กฎ จำกัดเรา แคบลง แคบลง จนบางครั้งแม้แต่ะคิดออกนอกรอบนั้น ก็ไร้ทางออก

(มีเรื่องเล่า... คนคิดจะจับหมูป่าใส่คอก เขาไม่ได้จับหมูป่ามาใส่คอก เขาเพียงแต่ปักเสาไปเพียงวันละต้น รอบที่อยู่ของหมูป่านั้น วันแล้ว วันเล่า เสาค่อยๆ เพิ่มขึ้น หมูป่าก็คุ้นชินและอยู่ในคอกแล้ว...-คุณชนะ -ผู้เล่า)


เราสามารถเลือกดำรงอยู่อย่างเป็นธรรมดาในกรอบนั้น อย่างคุ้นชิน หรืออยู่เป็นธรรมดาสอดคล้องกับสภาวะแวดล้อมนั้นด้วยการรู้เท่าทัน กล่าวอีกอย่างว่า "เป็นไปอย่างอัตโนมัติ หรืออยู่อย่างตื่นรู้"
คุ้นชิน ทำให้ใจเราหลับใหล นิ่งในกรอบอยู่อย่างอัตโนมัติ 
รู้เท่าทัน ทำให้ใจเราตื่นรู้ อยู่ในกรอบอย่างไร้กรอบ
เราสามารถเติมพลัง เติมเต็ม ตื่นรู้ได้
ตื่นรู้ อยู่กับปัจจุบัน เท่าทันสัญญาอารมณ์ ด้วยสติและปัญญา
ลองอยู่กับตัวเอง ไม่สนใจคนอื่น สิ่งอื่น ตัวเราเองอาจไม่สมบูรณ์ ไม่ต้องสมบูรณ์ก็ได้ แค่เราพัฒนาไปทุกวัน ทีละนิดทีละน้อย พอแล้ว เดินทางไปอย่างนี้แหละ พัฒนาสิ่งที่เราควบคุมได้... ปล่อยสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ ปล่อยให้เป็นไปตามที่ควรเป็น วางไว้ไม่ใส่ใจ เราดูแล ความคิด การกระทำที่ทำได้ อยู่กับปัจจุบันด้วยการสังเกต รู้ รับรู้ ความรู้สึกภายใน อายตนะภายในของเรา มีชีวิต ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายไม่มากเกิน ไม่น้อยไป ทำความรู้จักตัวเอง ฝึกทีละเล็กทีละน้อย สร้างพื้นที่ว่างอันสงบให้ใจเรา

"ใจเป็นใหญ่ ใจเป็นประธาน ทุกสิ่งทุกอย่างสำเร็จลงแล้วด้วยใจ"

ลองสำรวจรอบรอบที่เราอยู่อาศัย รอบบ้านของเรา สถานที่ที่เราพักพิง สำรวจด้วยอายตะนะภายในของเรา ใจ ระลึกถึง ตา ดูให้เห็น หู ด้วยการฟังเสียงรอบข้าง ลิ้น จิบน้ำเย็นๆ จมูก สูดดมกลิ่นที่ลอยอยู่รอบตัว กาย ใช้ร่างกายสัมผัสแข็ง อ่อน ร้อนเย็น ภายในสัมผัสภายนอก(อายตนะ) ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเป็นอย่างไร ให้ประโยชน์ ไร้ประโยชน์ หรือเฉยๆ นึกถึงตัวเรา ยอมรับและอนุญาต ให้สิ่งเกิดขึ้นแล้วธรรมดาเกิดขึ้น เพียงเราปรับเปลี่ยนมุมมองบางเรื่องราว หาสิ่งที่ทำแล้วดีต่อใจ เรื่องราวเพียงเล็กน้อย เพื่อให้ใจฟูขึ้นอย่างรู้ตัว และยืนยันว่าโลกยังสดใสอยู่ เมื่อยอมรับและตระหนักว่าสิ่งที่ผ่านมานั้น เป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์ที่ได้ทำไว้แล้ว อวยพรให้กับตนเอง รู้เท่าทันสัญญาอารมณ์  สัมผัสถึงพลังของตน พลังข้างในตน ได้นำฉันมาจนถึงทุกวันนี้ ให้เติบโตพัฒนาจนได้เรียนรู้จากทุกข์ ได้สัมผัสความสุข และเผยแผ่ความปรารถนาดี และเมตตาให้กับสรรพสิ่งได้ ให้ได้จากความภาคภูมิใจในคุณค่า เรียนรู้ทุกข์ดั่งนี้ มีสุขดั่งนี้ สามารถสร้างความหมายใหม่ เป้าหมายใหม่ เป็นตัวของตัวเอง และใช้ชีวิตอย่างตื่นรู้ อยู่ในกรอบอยางไร้กรอบ
ชีวิต กายและใจ บางครั้งต้องการโอบกอดกันเอง ลองพิจารณากิจกรรมที่สามารถเติมพลังให้กับชีวิต เพื่อการใช้ชีวิตอย่าง สดชื่น ตื่นรู้ อยู่กับปัจจุบัน เท่าทันสัญญาอารมณ์ 
เมื่อเรารับรู้ด้วยภายใน จากสัมผัสภายนอก แค่รู้อยู่ ต้องฝึกอย่างสม่ำเสมอ ว่างก็ฝึก หากหลงเพริดเพลินก็หาหลักไว้เป็นเครื่องมือที่จะใช้ได้เสมอ โอบกอดตัวเองเพื่อ สร้างความหวังในเป้าหมายที่ไปถึงได้ ใช้พลังที่เรามีและชื่นชอบ เติมพลังให้กับชีวิตในแต่ละช่วงทีละนิดทีละน้อย เมื่อเหนื่อยล้าหาพื้นที่ว่างให้ใจได้พัก
กิจกรรมที่นำเสนอนี้เพื่อให้เราพัฒนา ในการเพ่งพินิจ สัมผัส โอบรัดกายใจ นำไปสู่สมดุล (ช่วยให้เราเห็น"เสาที่ปักอยู่รอบตัวเรา"เพื่อให้เราสร้าง"พื้นที่ว่าง"ในคอกกรอบจำกัดนั้นได้)

กิจกรรม โอบกอดใจให้ปัญญา

ประกอบด้วย

เครื่องมือหลัก 12 เครื่องมือ
01 อาบบ้าน
02 การ์ดโอบกอดความเหงา
03 การ์ด พรุ่งนี้ยังมีตะวัน
04 การ์ด พลัง
05 การ์ด เก็บเกี่ยวความหมายฯ
06 เพลินใจรอบเรือนตน
07 สำรวจก่อนกิจกรรม
08 ผ่อนพักตระหนักรู้
09 การเรียนรู้หลังทำกิจกรรม
10 จารึกปัญญา
11 ทบทวนระหว่างวัน
12 คำถามชวนคิด

เครื่องมือย่อย 4 อย่าง
ย01 บันทึกสุขใจ 
ย02 เครื่องมือ ดูแลใจอย่างต่อเนื่อง
ย03 คำส่งกำลังใจ 
ย04 วิธีทำและใช้การ์ด
ย05 การ์ดตะกอนปัญญา(ตัวอย่างและการ์ดเปล่า)


กิจกรรมที่ทำจากเครื่องมือข้างต้นนี้ เป็นกิจกรรมที่ออกแบบไว้เป็นระยะเวลา 3 วัน แต่เครื่องมือข้างต้นนี้สามารถใช้อย่างเดี่ยวๆ ก็ได้เป็นคล้ายเครื่องมือสามัญประจำบ้านเพื่อการเยียวยา บรรเทาในแต่ละด้านได้ และภายในเครื่องมือสามารถเพิ่มเติมได้ตามความต้องการ ทั้งยังเพิ่มเติม เครื่องมือที่ชอบเข้ามาใช้ร่วมได้ ตามแต่จะปรับปรุงออกแบบเพื่อให้เหมาะกับตนเอง สนองความต้องการของตน เพื่อไปให้ถึงจุดหมายของตน


สำหรับกิจกรรมที่ออกแบบไว้เป็นดังนี้
1 ออกแบบสำหรับ กิจกรรม 3 วัน วันแรกเพื่อสำรวจ วันที่สองเพื่อลงลึก วันที่สาม เพื่อขอบคุณและจารึก
2 ลำดับ เครื่องมือใน กิจกรรม 
วันแรก สำรวจ 
[07]-[06]-[02+03]-[11]-[พัก]-[08]-[04]-[05]-[01]-[09]-[ย01]
วันที่สอง ลงลึก
[07]-[06]-[02+03]-[11]-[พัก]-[08]-[04]-[05]-[01]-[09]-[ย01]
วันที่สาม ขอบคุณและจารึก
[07]-[06]-[04]-[05]-[11]-[พัก]-[08]-[01]-[10]-[09]-[ย01]-[12]
ท้ายวันที่สาม พิจารณา [ย02]-[ย03]
สำหรับเวลาในแต่ละช่วงสามารถปรับเปลี่ยนได้ตามอัทธยาศัย
และเครื่องมือย่อย ย04 มีไว้เพื่อให้ทำการประกอบกิจกรรม 02-03-04-05 และสำหรับกิจกรรมจารึกปัญญา การ์ดตะกอนปัญญาของตนเอง

โปรดระลึกเสมอว่า เป็นเพียงข้อเสนอ ท่านเป็นผู้ออกแบบ และลงมือทำเอง

วันศุกร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2569

ในความกล้า

เมื่อไม่นานนี้ มีน้องส่ง Link ของ Facebook มาให้ เป็นเรื่องของ นักศึกษาจาก ม.สงขลาฯ ไปเที่ยว ชม. แล้วเห็นสถานะการณ์ไฟป่า เลยอาสาไปดับไฟ น่าชื่นชมความคิดจิตอาสานั้น น้องเล่าประสบการณ์ให้ได้เรียนรู้หลายประการ สำหรับคนอายุ 73ปี 11 เดือนได้เรียนรู้จากประสบการณ์นั้นทางอ้อม 

มีความรู้หลายประการที่ผู้พบเห็นได้เรียนรู้ได้ตามจิตตน

สำหรับผมแล้ว ผมในอายุ การเรียนประมาณนั้น คงทำไม่ได้อย่าง น้อง นศ.คนนั้น ในปีก่อนจบผมต้องฝึกงาน ถ้าไม่ฝึกงาน ก็ไม่มีปัญญาไปเชียงใหม่ในขณะนั้น ปิดเทอมไม่ฝึกงานก็ต้องไปหางานพิเศษทำเพื่อหาปัจจัย(เงิน)มาใช้จ่าย ตอนนั้นเรื่องสิ่งแวดล้อมยังไม่เป็นปัญหา ฝุ่นค่า PM ... ยังไม่มีใครรู้จัก 

ดีใจที่คนใต้ช่วยคนเหนือ คนเหนือช่วยคนใต้ มากไปกว่านั้น สิ่งที่มนุษย์ช่วยเหลือมนุษย์ด้วยกัน ในท่ามกลางการเบียดเบียนทำร้าย สงคราม และอาชญากรรม เกิดขึ้นทุกที่ ไม่เลือก เวลา สถานที่ อายุมากน้อย 

ขอความสวัสดีจงบังเกิดแก่โลกอันเคลื่อนไป มีประโยชน์ก็ตามไม่มีประโยชน์ก็ตาม มันยังเกิดอยู่ ตั้งอยู่ ดับไป ตามเหตุปัจจัย  

วันจันทร์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2566

ในความเงียบ

กลางคืนอันหลับใหล สรรพเสียงสงบ สงัด มืดและเย็น
ฝนตก ปรอยๆ ซิๆ 
รุ่งสางฝนหยุดขาดเม็ด เช้าในวันอันยาวกว่ากลางคืน มาถึง
เสียงนกกาส่งสรรพเสียง เมื่อเห็นแสง ได้เวลาชีวิตของนก
สุนัขสองตัวส่งเสียง เห่า เมื่อเห็นคน ได้เวลาชีวิตของสุนัข
ชีวิตบางครั้งเงียบเสียง บางครั้งมีเสียง เป็นธรรมดาของเสียง
มนุษย์ได้ยินเสียงสรรพเสียง พูดคุย สื่อความ และอื่นๆ ได้ยินแล้วตีความ 
สรรพสัตว์ก็มีปฏิกริยากับเสียงเช่นกัน ตีความตามสัญชาติญาณ และการฝึกฝน
เมื่อไร้เสียง ท่าทางคือการสื่อสารเช่นกันเพียงแต่ตีความหลังการเห็น
บางครั้งไร้เสียง ไร้ท่าทาง มนุษย์ยังคงคิดได้ คิดไปเองได้อีก
กลางวันอันวุ่นวาย สรรพการเคลื่อนไหว สรรพเสียง สรรพมนุษย์ สรรพสัตว์ สร้างโกลาหล อลหม่าน
จิตสัมผัส พักในการรรับรู้ สงัดจากการคิด ได้เห็นเพียงแค่เห็น ได้ยินเพียงแค่เสียง ได้คิดเพียงแค่คิด