ส่งท้ายปีเก่า ๒๕๖๘ สวัสดีปีใหม่ ๒๕๖๙

ในความเงียบ

กลางคืนอันหลับใหล สรรพเสียงสงบ สงัด มืดและเย็น

ฝนตก ปรอยๆ ซิๆ 

รุ่งสางฝนหยุดขาดเม็ด เช้าในวันอันยาวกว่ากลางคืน มาถึง

เสียงนกกาส่งสรรพเสียง เมื่อเห็นแสง ได้เวลาชีวิตของนก

สุนัขสองตัวส่งเสียง เห่า เมื่อเห็นคน ได้เวลาชีวิตของสุนัข

ชีวิตบางครั้งเงียบเสียง บางครั้งมีเสียง เป็นธรรมดาของเสียง

มนุษย์ได้ยินเสียงสรรพเสียง พูดคุย สื่อความ และอื่นๆ ได้ยินแล้วตีความ 

สรรพสัตว์ก็มีปฏิกริยากับเสียงเช่นกัน ตีความตามสัญชาติญาณ และการฝึกฝน

เมื่อไร้เสียง ท่าทางคือการสื่อสารเช่นกันเพียงแต่ตีความหลังการเห็น

บางครั้งไร้เสียง ไร้ท่าทาง มนุษย์ยังคงคิดได้ คิดไปเองได้อีก

กลางวันอันวุ่นวาย สรรพการเคลื่อนไหว สรรพเสียง สรรพมนุษย์ สรรพสัตว์ สร้างโกลาหล อลหม่าน

จิตสัมผัส พักในการรรับรู้ สงัดจากการคิด ได้เห็นเพียงแค่เห็น ได้ยินเพียงแค่เสียง ได้คิดเพียงแค่คิด

สวัสดีปีใหม่ 2566

สวัสดีปีใหม่

มนุษย์อยู่ได้ด้วยเมตตา

ในโลกที่เต็มไปด้วยทุกข์

ทุกข์จากสื่งบีบคั้นทั้งปวง

ในโลกที่มีทุกข์ยังมีความเมตตา

มนุษย์อยู่ได้ด้วยเมตตา

คล้ายวันเกิด

7 พฤษภาคม 2495-2564

ความกลัว

ในโลกของความไม่รู้ อันตรายรอบด้าน 

เบียดเบียน เอาเปรียบ ทำร้าย

แย่งชิง หลอกลวง มอมเมา

ไร้กฎกติกา ไร้ความเป็นธรรม

มนุษย์ไร้ที่พึ่ง ทั้งกายใจ

ว้าเหว่ สับสน

ความหวาดกลัวแผ่ไปทั่ว

อากาศขมุกขมัว ฝุ่นควัน เชื้อโรค

สติ เมตตา อดทน หวั่นไหวใน กลัว

แสวงหาความรู้ ในใจหวาดกลัว

ถามหาความกล้า ความกล้าหลบหาย

หายไปมากกว่าหกปีแล้ว

เราอยู่กับความกลัวมานานเกินไป

ถูกทำให้หวาดกลัวจนเคยชิน

เสพคุ้นความกลัวเป็นอาหาร

อิ่มเอม พอเพีบง ขาดไม่ได้

ความกลัว